آسارا

اردیبهشت ماه بود که توفیق تشرف به محضر آقا علی بن موسی الرضا.ع. را پیدا کردیم. مثل همیشه به یاد تمام اردوهای دانشجوئی و تمام خاطره های بی نظیر آن بودم و دعاگوی دوستان حق دار! یک روز که از حرم برمی گشتیم، کنار درب خروجی حرم یک حدیث از حضرت رسول.ص. دیدم که بسیار تکان دهنده و عبرت آموز بود. گمان میکنم اگر این حدیث را بنویسیم و جائی بگذاریم که هرروز صبح موجبات تذکر را فراهم آورد، باب تازه ای از خودسازی(آدم شدن) را بروی خود گشوده ایم. حضرت فرموده اند :

" بیشترین گناه مردم بخاطر پرحرفی درباره اموری است که به آنان مربوط نیست". نهج الفصاحه. حدیث 314